„Gilbert zasięgnął języka w dwóch czy trzech gromadkach i po zorientowaniu się w panujących nastrojach, udał się wprost do pałacu, strzeżonego przez liczne posterunki. Przeciw komu Tego nie wiedział nikt. Nie bacząc na wszystkie te warty, Gilbertowi udało się bez.Jrudu dotrzeć aż na wewnętrzne dziedzińce i przedsionki, przy czym nikt go nawet nie zapytał, dokąd idzie. Kiedy Gilbert znalazł się w salonie tzw. „Wolego Oka", ktoś ze straży przybocznej zatrzymał go. Gilbert wyciągnął z kieszeni list barona Neckera i pokazał podpis. Oficer rzucił nań okiem. Kontrola była niezmiernie (łcisła, a wobec tego, że najściślejsze rygory podlegają zazwyczaj dowolnej interpretacji, więc też oficer pełniący ową straż przyboczną zwrócił się do Gilberta, mówiąc
— Szanowny panie, mamy najsurowszy rozkaz niedopuszczania kogokolwiek do Jego Królewskiej Mości, jednak nit było przewidziane, by ktoś mógł się zjawić jako wysłannik i nią Neckera. Wobec tego, że przynosi pan zapewne jakąś v „. ną wiadomość dla Jego Królewskiej Mości, zechce pan wcjiłć. Biorę to uchybienie na własną odpowiedzialność.
Gilbert wszedł.
i. i ól był nieobecny w swoich apartamentach, znajdował się w will konferencyjnej, gdzie właśnie przyjmował deputację“(6)