„Hankcgo i następnie przysypali ziemią a nogi udeptali. Przy przysypywaniu ktoś się odezwał, zdaje się, że komendant „Będą miały psy jutro z wami robotę!"
Po zasypaniu dołu udeptali ziemię, ale jedynie do połowy tułowia i na nogach. Po chwili usłyszałem jak odchodzili i warkot manewrujących ^samochodów.
Gdy wszystko ucichło, wyswobodziłem głowę, rozejrzałem się i widząc, że nikogo nie ma, wylazłem z dołu w bróździe. Rozejrzałem się i zauważyłem coś w rodzaju zabudowania i udałem się w tym kierunku. Dobijałem się kolejno do trzech chat. W końcu wyszedł gospodarz z drugiej chaty, Szymański i zabrał mnie do siebie. Tam pozwolił mi się ogrzać, opowiedziałem, co się stało, zaopiekował się mną i rano zawieźli do domu.
Po zawiadomieniu rodziny i władz PSL w osobie p. Dębskiego (listownie) skryłem się, obawiając się, że mogą w dalszym ciągu mnie prześladować jako jedynego żywego świadka całego zajścia.
Cały czas byłem zdania i obecnie tak samo sądzę, że akcja była kierowana przez Urząd Bezpieczeństwa w Grójcu, gdyż samochód osobowy dojechał od strony, gdzie znajduje się budynek bezpieczeństwa, a następnie ze słów komendanta akcji „Skurwysyny, straciliście naszych trzech ludzi itd". Żadnego I napastników nie poznałem i nie znałem nigdy żadnego z widzenia, jedynie zdaje się, że cywilnego w pelerynie, który mnie badał, a którego nazwałem sędzią, widziałem go w przeddzień w „Rolniku" w południe. Dopytywał się o dyr. Łukowskiego, gdyż ma do niego interes osobisty. Obecny przy tym Pągowski, urzędnik „Rolnika", pytał się go, czy nie może w zastępstwie Łukowskiego sprawę tą załatwić. Odpowiedział, że nie, że ma osobisty interes. Pągowski zapytał, kim jest. Odpowiedział „Jestem z UB". Wtedy obejrzałem się na mego, ubrany był w długim palcie z futrzanym czarnym barankowym kołnierzem, płaszcz czarny i kapelusz miękki, czarny. Lat od 25 do 30. Średniego wzrostu, zdaje się, że brunet. Badający zaś mnie byl ubrany w krótkiej marynarce i narzuconą miał pelerynę koloru czarnego. Niżsi wojskowi byli jednolicie umundurowani, bez odznak, jedynie obuwie było różne.“(11)