„W czasie choroby pisał on o swych dolegliwościach do przyjaciół i krewnych. Listy te pozwalają przekonać się, na ile treść zawarta w nich nie pokrywa się z naszym utartym poglądem o Tołstoju, który w wieku 75 lat nauczył się jeździć na rowerze, natomiast w wieku 80 lat hasał na koniu i przebywał na nim kłusem po dwadzieścia wiorst...
Ciekawe jest prześledzić, jak Lew Tołstoj walczył ze swoimi nerwami i w jaki sposób odzyskiwał zdrowie. Rozumiejąc, że pewne części jego mózgu są zmęczone pracą literacką, nie porzucał jej zupełnie (co, niewątpliwie zgubiłoby go), lecz zużywał swoją energię na inne zajęcia studiował język grecki, zajmował się gospodarstwem, wszelkimi jego szczegółami, układał alfabet dla chłopów, wreszcie zajmował się filozofią i pisał artykuły poświęcone zagadnieniom religijnym i moralnym...
Jak by o tym nie mówić, Tołstoj odniósł zwycięstwo. Odzyskał utracone zdrowie oraz zdolność do pracy twórczej i prawie do końca swoich dni nie odczuwał ani niedołęstwa, ani utraty sił..."
W „Przywróconej młodości" Michaił Zoszczenko opowiada o wielu uczonych, pisarzach, malarzach, którzy pracowali i żyli niezbyt rozsądnie, w rezultacie czego podupadali na zdrowiu fizycznie i psychicznie, wcześnie następowała bezpłodność twórcza i śmierć. Znany aforyzm „W zdrowym ciele — zdrowy duch" w opowieści Zoszczenki zyskuje nowe brzmienie „Zdrowe ciało jest wynikiem zdrowego ducha".“(8)